Teatr w portalu O˜wiata
Mundurki szkolne


Strona główna Teatr szkolny Scenariusze Uroczystosci Forum dyskusyjne
Teatr szkolny

Zakończenie


Spośród istniejących form teatru szkolnego interesującą formą wydaje się być szkolny teatr propozycji (U. Wierzbicka,1979), gdyż spełnia on założenie, że teatr szkolny jest procesem twórczym. Tak rozumiany teatr szkolny polega na dialogu aktora z widzem na tematy społecznie ważkie. Aby ten dialog (porozumienie) mógł nastąpić, praca w takim teatrze musi być realizowana etapami.

I etap stanowi praca z aktorem, który jest tworzywem szczególnym. Przygotowaniu ucznia do roli aktora służą zajęcia prowadzone technikami dramowymi. Dzięki nim uczeń zaczyna rozumieć sam siebie i innych.

II etap to praca z tworzywem teatralnym. Dla uproszczenia omawianych w niniejszej pracy zagadnień używa się pojęć: tworzywo słowne, plastyczne, dźwiękowe. Ten etap pracy przynosi jego uczestnikom nowe doświadczenia, a przede wszystkim wyzwala aktywność twórczą. Jej efektem jest stworzenie z różnych elementów nowej rzeczywistości artystycznej.

III etap obejmuje spektakl teatralny, który jest uwieńczeniem procesu twórczego, ale nie jego zakończeniem. Podczas spektaklu odbywa się dialog aktorów z widownią, więc widz staje się nie tylko odbiorcą, ale i współtwórcą przedstawienia. Do tej roli należy go odpowiednio przygotować (nastawienie, recepcja przedstawienia).

IV etap to ostatnia część procesu twórczego, jakim jest teatr szkolny. Uczestniczą w nim aktorzy i widzowie. Wiąże się on z potrzebą ekspresji uczestników spektaklu (trzecią fazą odbioru przedstawienia). Ujawnianie emocji odbywa się w różny sposób. Ponieważ szkolny teatr propozycji jest rozumiany jako „dialog sceny z widownią na tematy społecznie ważkie” (U. Wierzbicka), działania twórcze uczniów rozwijać się powinny wokół tych zagadnień. Przedstawienie otwiera nowe możliwości dialogu między aktorem i uaktywnionym widzem, jest „celem pośrednim” (cyt. za: W. Machura,1995) w procesie kształtowania twórczych postaw młodzieży.

Dialog sceny z widownią możemy rozumieć dwojako: jako dyskusję na dany temat związany bezpośrednio z przedstawieniem w trakcie jego trwania lub po zakończeniu oraz inne formy aktywności wywołane w związku z obejrzanym przedstawieniem, świadczące o zrozumieniu znaków teatralnych zastosowanych w danym spektaklu, czyli o pełnym porozumieniu widzów z aktorami.

Dyskusja na temat związany z przedstawieniem musi odbywać się w zależności od zainteresowań, wieku uczniów biorących w niej udział, rodzaju przedstawienia, które zostało przygotowane. Może odbyć się po zakończeniu przedstawienia lub w jego trakcie .Wnioski z dyskusji mogą być również zapisane w zeszytach.

Inne formy aktywności powstałe po obejrzeniu przedstawienia związane są z twórczością plastyczną, literacką (np. dziennikarską) a przede wszystkim – ze sferą uczuć (twórczym myśleniem, wzbogacaniem swego wnętrza).

Na uwagę zasługuje fakt, że praca w teatrze szkolnym nie musi zakończyć się ostatnim (czwartym) etapem. Jeśli ma to być zabawa w teatr, nie można jej uczestników do niczego zmuszać. Jeśli uznają oni, że wystarczy, iż uczestniczą np. w dwóch etapach procesu, należy go zakończyć. W tym wypadku nie dojdzie do przedstawienia przed publicznością. Produkcja przedstawień nie jest przecież celem tak rozumianego teatru szkolnego.

Na koniec należy dodać, że teatr szkolny rozumiany jako proces twórczy wymaga dobrego przygotowania metodycznego i merytorycznego ze strony nauczyciela-animatora. Ma on bowiem do spełnienia bardzo odpowiedzialne zadanie – kształtuje „żywe tworzywo” – uczestnika zabawy w teatr, jakim jest aktor i widz. Jego dziełem powinna być twórcza osobowość ucznia. Nie należy także zapominać o wychowawczej roli zabawy uczniów w teatr.

MENU
Wstęp
Rozdział I
Rozdział II
Rozdział III
Rozdział IV
Zakończenie
Bibliografia
Kontakt | (c) PTH Technika 2009